ความจริงเรื่องไทใหญ่ "ประวัติศาสตร์ และการต่อสู้เพื่ออิสรภาพ และความอยู่รอดในผืนแผ่นดินของตน" เชิญศึกษาได้ที่นี่                                                                                                                                                                                                                                                                  
  Taiyai.net
ยุคไตยรุ่งเรืองในเมืองอังวะ

ยุคไตรุ่งเรืองที่
ปางยา แจ้แเกง และอังวะ (ค.ศ.1280-1554)เมืองปางยา (1312-1365)
เจ้าสามแสงใส ได้ก่อตั้งเมืองปางยาและขึ้นปกครองเมื่อปี ค.ศ.1312 เมืองปางยาได้เจริญรุ่งเรืองอยู่ระหว่างปี
             ค.ศ.1312-1365 รวมเวลา 53 ปี และถูกสโตมังฟ้าทำลายไปเมื่อ ค.ศ.1365
             ในระหว่างนี้มีเจ้าฟ้าปกครองรวม 6 องค์ คือ
1. เจ้าสามแสงใส (สีหสู)                      ค.ศ.1312-1322
            2. เจ้าอูจะนะ                                       ค.ศ.1322-1342
            3. เจ้าช้างห้าปา (โอรสสามแสงใส)      ค.ศ.1342-1350
            4. เจ้าจ่อจว่า (โอรสเจ้าช้างห้าปา)        ค.ศ.1350-1359
            5. เจ้านรสู (โอรสเจ้าจ่อจว่า)                ค.ศ.1359-1364
             6. เจ้าอูจ้าหน่าป่อง                               ค.ศ.1364
เมืองแจ้แกง (ค.ศ.1315-1363)
โอรสเจ้าสามแสงใสแห่งเมืองปางยา ชื่อว่า เจ้ายน ได้ก่อตั้งเมืองแจ้แกงขึ้น เมื่อปี ค.ศ. 1315 เมืองแจ้แกงเจริญรุ่งเรือง
            อยู่ได้จนถึง ปี ค.ศ. 1363 รวมระเวลา 48 ปี โดยมีเจ้าครองเมืองรวม 7 องค์ ประกอบด้วย
1. เจ้ายน (อ้ายแสงไข่)              ค.ศ. 1315-1322
            1.
 
ตะระพยา (ลูกบุญธรรมเจ้าสามแสงใส) ค.ศ. 1322-1336
           
2.
 
หัวท้าวแต้ด           ค.ศ. 1336-1339
           
3.
 
เจ้าจ้าจว่า (ลูกเจ้ายน) ค.ศ. 1339-1349
           
4.
เจ้าจ้างเผือก (เจ้าหน่อระถะมังราย)            ค.ศ. 1349-
           
5.
 
เจ้าจ้างเผือก(เจ้ารามฟ้า)     ค.ศ. 1349-1352
           
6.
เจ้ามังป๊อก             ค.ศ. 1352-1364
หลังจากที่เจ้าเป่มฟ้าและเจ้าเงินเขียวฟ้า น้องเจ้าเสือข่านฟ้าจากมเมืองมาวได้รบเมืองแจ้แกง และเมืองปางยาแตกแล้ว ก็ได้แต่งตั้งสะโตมังฟ้าขึ้นปกครองเมืองแจ้แกงต่อ และสะโตเมืองฟ้านี้ เป็นคนต้นตระกุลเจ้าเมืองอังวะยุคแรก

เมืองอังวะยุคแรก (ค.ศ. 1364-1421)
 
            หลังจากที่สะโตมังฟ้า ได้ก่อตั้งเมืองอังวะแล้ว เมืองอังวะในยุคแรกนี้ เจริญรุ่งเรืองอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1364-1421
            รวมระยะเวลา 57 ปี โดยมีเจ้าปกครองรวม 4 องค์ ประกอบด้วย
1.            สะโตมังฟ้า (ลูกเจ้ายน) ค.ศ. 1364-1367
2.            เจ้าแก        ค.ศ. 1367-1400
3.            เจ้าเงินฟ้า   ค.ศ. 1400-1404
4.            เจ้ามังข่อง ค.ศ. 1404-1421

เมืองอังวะยุคกลาง (ค.ศ. 1421-1468)
            
           
ในยุคกลางนี้ เมืองอังวะมีเจ้าปกครอง 6 องค์ ประกอบด้วย   
1.            เจ้าจ้างเผือก (สีหสู) โอรสเจ้ามังข่อง ค.ศ. 1421-1425
2.            เจ้ามังระแง ปกครองเมืองได้ 3 เดือน        ค.ศ. 1425
3.            เจ้าแก้วลึน (โอรสเจ้าแก) ค.ศ. 1425-1426
4.            เจ้าสะตอเมืองยาง ค.ศ. 1426-1439
5.            มังรายเจ้าแก้ว        ค.ศ. 1439-1442
6.            เจ้านะระปติ(โอรสเจ้าสะตอเมืองยาง)       ค.ศ. 1442-1468
เมืองอังวะยุคกลางนี้ ได้รบกับเมืองก๋องและเมืองยางหลายครั้งหลายครา จึงต้องพึ่งเจ้าฟ้าเมืองยองห้วย เจ้าฟ้าเมืองนาย และโดยเฉพาะอย่างยิ่งเจ้าฟ้าเมืองสี่ป้อ ในการช่วยเหลือและป้องกันเมืองก๋องและเมืองยางมาโจมตี

เมืองอังวะยุคปลาย (ค.ศ. 1476-1554)
 
ในสมัยเมืองอังวะยุคปลายได้เป็นพันธมิตรกับเมืองสี่ป้อ เมืองแสนหวี เมืองมีด เมืองนายและเมืองยองห้วย ในเมืองอังวะยุคปลายนี้ได้ค้นพบแร่อัญมณีครั้งแรกที่เมืองกุด และมีเจ้าปกครองรวม 10 องค์ คือ
1. เจ้าเป้จุ่ง(โอรสเจ้านะระปะติ)          ค.ศ. 1476-1480
2. เจ้ามังข่อง (โอรสเจ้าสีหะสู) ค.ศ. 1480-1501
3. เจ้าหอแก้วนะระปะติ (โอรสเจ้ามังข่อง) ค.ศ. 1501-1526
1.            เจ้าเสือหาญฟ้า หรือเจ้าเสือห่มฟ้า(โอรสเจ้าหลงเมืองยาง) ค.ศ. 1526-1542
2.            เจ้าขุนเมืองอ่อน ค.ศ. 1542-1545
3.            เจ้าเสือก่อฟ้า หรือเจ้าเผ่ (โอรสเจ้าขุนเมืองอ่อน) ค.ศ. 1545-1551
4.            จิ่นตูจ่อง (แจ้แกง) ค.ศ. 1551-1554
5.            สะตอมังเจ้า (น้องปะยินหน่อง) ค.ศ. 1554-1583
6.            มินละจา    ค.ศ. 1583-
7.            มังรายจ่อจ่า
    แต่ในช่วงหลัง เมืองอังวะถูกช่วงชิง และตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของพม่า
ตั้งแต่ยุคของบุเรงนองเป็นต้นมา
   (ในปี ค.ศ.1556)
   
   
Copyright (c) 2008. Taiyai.net.All rights reserved